انرژی خورشیدی

شناخت انرژی خورشیدی و استفاده از آن به زمان های ما قبل تاریخ بازمی‌گردد. شاید به دوران سفالگری، در آن هنگام روحانیون معابد به کمک جام‌های بزرگ طلائی صیقل داده شده و پرتو خورشید، آتشدان‌های محراب‌ها را روشن می‌کردند. یکی از فراعنه مصر باستان معبدی ساخته بود که با طلوع خورشید درب آن باز و با غروب خورشید درب بسته می‌شد. ولی مهم‌ترین روایتی که درباره استفاده از خورشید بیان شده داستان ارشمیدس دانشمند و مخترع بزرگ یونان باستان است که ناوگان روم را با استفاده از انرژی حرارتی خورشید به آتش کشید. گفته می‌شود که ارشمیدس با نصب تعداد زیادی آئینه‌های کوچک مربعی شکل در کنار یکدیگر که روی یک پایه متحرک قرار داشته اند، پرتو خورشید را از راه دور روی کشتی‌های رومیان متمرکز کرده و به این ترتیب آن‌ها را به آتش کشیده‌ است. در تاریخ ایران نیز معماری سنتی ایرانیان باستان نشان دهنده توجه خاص آنان در استفاده صحیح و مؤثر از انرژی خورشید در آن زمان‌ بوده‌است. یک سامانه فتوولتائیک، با بهره‌ گیری از اثر فتوالکتریک، نور را به جریان مستقیم الکتریکی (DC) تبدیل می‌کند.